Bij deze eigenschappen wilden we in plaats van de directe waarde van één van de ouders te nemen een complexer geneticasysteem bouwen dat vereenvoudigde dominante/recessieve modellen weerspiegelt die in het echte leven al zijn gedocumenteerd. Dit zijn de enige eigenschappen die een generatie kunnen “overslaan”!
Hoe het werkt:
We hebben een eenvoudig systeem van genen en allelen gebouwd om te simuleren hoe deze kenmerken worden doorgegeven. Sommige eigenschappen zijn dominant, wat betekent dat er slechts één kopie van het gen (allel) nodig is om te verschijnen (zoals bruine ogen). Andere zijn recessief, wat betekent dat twee overeenkomende allelen nodig zijn om te verschijnen (zoals blauwe ogen). Ik heb al kort gesproken over het twee-genmodel voor oogkleur in dit oude bericht, maar hier is een ander voorbeeld dat we hebben geïmplementeerd voor haartype.
Er is één gen voor haartype, en het kan vier mogelijke allelen hebben: steil, golvend, krullend of kroes; waarbij kroes het meest dominant is en steil het meest recessief. Met andere woorden, hoe meer krullen je hebt, hoe waarschijnlijker het kenmerk “wint” bij combinatie. Stel dat een Para één kroesallel van de moeder en één golvend allel van de vader krijgt. Omdat kroes dominanter is dan golvend, krijgt de Para één van onze krullende kapsels, willekeurig gekozen. Maar het golvende gen blijft aanwezig en kan weer verschijnen bij hun kind, als het gecombineerd wordt met een ander recessief allel!
In dit voorbeeld is het haar van de moeder kroes en dat van de vader steil. Genetisch gezien moet de vader (Steil/Steil) allelen hebben, aangezien steil haar nooit dominant is. Omdat het kind krullend haar heeft, betekent dit dat zijn moeder (Kroes/Krullend) allelen heeft en hij (Krullend/Steil) allelen.
Eén krullende opa of oma zou trots zijn geweest!