Mijn liefste zoon Ignace,

[Admin]

Warszawa, Polen
30 februari 1994

Mijn liefste zoon Ignace,

Een paar regels om je te laten weten dat ik nog leef. Excuseer me dat ik deze brief typ, maar je weet dat ik niet kan lezen of schrijven. Ook typ ik langzaam omdat ik weet dat jij niet snel kunt lezen. Ik gebruik een heel oude typemachine die geen kleine letters heeft, je weet wel, de letters die er zo uitzien.

Ze zeggen dat geen nieuws goed nieuws is, dus hier is geen nieuws. Je zult het huis niet herkennen als je thuiskomt, want we zijn verhuisd. Ik kan je het nieuwe adres niet sturen, omdat de laatste Poolse familie die hier woonde de cijfers heeft meegenomen, zodat ze hun adres niet hoefden te veranderen.

Je vader heeft een heerlijke nieuwe baan. Hij heeft vijfhonderd mensen onder zich. Hij maait het gras op de begraafplaats. Het nieuwe huis heeft een wasmachine, maar die werkt niet zo goed. Vorige week deed ik er 14 hemden in, trok aan de ketting en sindsdien heb ik ze niet meer gezien. Vanmorgen kreeg je zus een baby, maar ze zeiden niet of het een jongen of meisje is, dus ik weet niet of jij een oom of tante bent. Ik heb een lege melkdoos in de koelkast achtergelaten, omdat ik weet dat je je koffie zwart wilt als je thuiskomt.

Je tante Christine stopte met de anticonceptiepillen toen je oom John een flat kocht. Je vader had niet veel te drinken met Kerstmis. Ik deed een fles castorolie in zijn bier, waardoor hij tot Nieuwjaarsdag doorging. Ik ging donderdag naar de dokter en je vader ging mee. De dokter stak een klein glazen buisje in mijn mond en zei dat ik mijn mond 12 minuten niet mocht openen. Je vader bood aan het glazen buisje van hem te kopen.

Nu het slechte nieuws. Je oom Dick verdronk vorige week in een vat whisky in de whiskyfabriek. Sommige van zijn collega’s doken erin om hem te redden, maar hij weerstond hen dapper. We hebben het lichaam gecremeerd en het duurde drie dagen om het vuur te blussen.

Het heeft vorige week slechts twee keer geregend, eenmaal drie dagen en eenmaal vier dagen. Maandag was de wind zo sterk dat één kip hetzelfde ei vier keer legde. Ook hebben we hier geen ijs meer omdat de vrouw met het recept verhuisde. We ontvingen een brief van de begrafenisondernemer. Hij zei dat als de laatste termijn niet op je grootmoeder werd betaald, zij komt. Herinner je je vriend Tom nog? Nou, hij is niet meer in deze wereld. Zijn vader stierf en wilde op zee begraven worden en arme Tom verdronk terwijl hij het graf groef.

Je liefhebbende moeder,

P.S. Ik was van plan je wat geld te sturen, maar ik had de envelop al dichtgeplakt.